Klere Jezus.
APPARTEMENT TE HUUR
Mag ik 'n muntje? - Einde van de bar, linksaf.
Mama, met Jeanne. Ik ga naar 'n appartement kijken in Passy.
Daarna pik ik Tom op aan 't station. Ik heb 't hem beloofd. Tot straks.
Kusjes.
Ik kom voor 't appartement.
Ik heb uw affiche gezien. - Affiche? Hoezo, affiche?
Altijd hetzelfde. Niemand vertelt mij ooit wat.
Mag ik 't zien? - Wilt u 't huren?
Dat weet ik nog niet.
Ze verhuren er maar op los, en ik ben altijd de laatste die 't weet.
Vindt u dat soms normaal?
Als u in uw eentje wilt gaan, doet u dat dan maar. Ik ben bang van de spinnen.
De sleutel is verdwenen.
Er gebeuren hier vreemde dingen.
Ze drinken elke dag zes flessen.
Wacht. Ga nou niet.
Ik zoek de reservesleutel.
Hier.
U bent een jong ding, hè?
Laat me los.
Ze is geschift.
Wie bent u?
Ik schrik van u. Hoe komt u hier?
Door de deur.
Ja, die heb ik open laten staan.
Ik heb u niet horen binnenkomen.
Ik was er al.
Pardon?
Hebt u dan de sleutel genomen?
De conciërge deed moeilijk.
Fascinerend, die oude huizen.
Een Leunstoel zou hier niet misstaan.
Ik wil de Leunstoel voor 't raam.
Bent u Amerikaan?
U hebt 'n Amerikaans accent.
Gaat u 't huren? - U?
Weet ik niet.
Wat doet u?
Neem ik op?
Er is niemand. Er woont hier niemand.
Ik weet het niet.
U huurt het dus? U hebt beslist?
Ik had al beslist, maar nu weet ik 't niet meer.
Vindt u 't leuk?
- Ik moet er even over nadenken.
Doe het dan vlug.
Ik dacht dat u weg was.
Voorzichtig. - Zien ze ons voor iemand anders aan?
Dit is 'n film. We zitten in 'n film.
Als ik je omhels, is het misschien cinema.
Als ik je haar streel, is het misschien cinema.
Wat is er aan de hand? Ken je die lui?
Het is 'n lang verhaal. Het heet 'Portret van 'n meisje'.
De tv is geïnteresseerd. En jij bent het meisje.
Ben je nou helemaal? Je had 't me eerst kunnen vragen.
Ja, maar ik wou beginnen met het meisje...
dat haar verloofde van de trein komt halen.
Deze mensen zijn m'n crew.
Je hebt me gekust, en je wist dat ze aan 't filmen waren.
Je bent 'n Smeerlap. Vuile schoft.
Welnee. Het is 'n liefdesverhaal.
Jeannot, wat heb je zo allemaal gedaan terwijl ik weg was?
Ik heb de hele tĳd aan jou gedacht en ik heb gehuild.
Liefje, ik kan niet leven zonder jou.
Magnifiek. Cut. Geniaal.
Ik zou 't allang schoongemaakt hebben, maar het mocht niet van de politie.
Het was geen zelfmoord volgens hen.
Te veel bloed.
Die grapjassen wilden dat ik alles naspeelde.
Ze heeft dit gedaan.
Ze heeft dat gedaan.
Toen trok ze 't gordijn open.
Ik heb alles nagespeeld.
De gasten hebben niet geslapen. Overal politie in 't hotel.
En maar grappen over het bloed.
Allemaal spionnen.
Of ze depri was. Of ze gelukkig was. Of ze ruzie had met haar man.
Hoelang was ze al getrouwd? Waarom heeft ze geen kinderen?
Smeerlappen.
En ze zeiden meteen 'je' tegen me.
Ze zeiden: 'Wispelturige vent, je baas.'
'Weet je dat ie bokser was?'
Wat dan nog?
'Een flop.'
'Daarna was hij acteur...
bongospeler...
revolutionair in Zuid-Amerika...
journalist in Japan.'
'Op een dag belandt ie in Tahiti.'
'Hij zwerft er wat rond.'
'Hij leert er Frans spreken.'
'Ten slotte komt hij naar Parijs.'
'En hier ontmoet hij een rijke vrouw.'
'Ze trouwen en...'
'En daarna?'
'Niets.'
Ik zeg: 'Mag ik nu schoonmaken?'
'Nee, niets aanraken.'
'Denk je nou echt dat je bazin zelfmoord gepleegd heeft?'
Toen begon hij me te betasten.
Draai de kraan dicht. - Ze zijn vast met de sectie bezig.
Waarom draai je de kraan niet dicht? -Ze wilden dat ik je scheermes teruggaf.
Het is 't mijne niet.
Ze hebben 't niet meer nodig. Het onderzoek is gesloten.
Ja, ze heeft in haar polsen gesneden. En haar keel.
Waar zet ik 'm neer?
Kunt u niet bellen? - De deur was open. Hier dan maar.
Voor de open haard.
Opgepast, mevrouw. - Daar.
Dat ging maar net. Waar wilt u de tafel?
Weet ik veel. Hij beslist wel.
Zwaar tweepersoons bed. - Veel te groot.
Je man heeft geen benul. Eén uur is wat weinig, hoor.
Wat 'n puinhoop.
Bedankt.
Ik wil de stoel voor 't raam.
Zo.
Maar ik kwam alleen de sleutel terugbrengen.
Jouw sleutel.
De sleutel kan me gestolen worden. Doe je mantel uit.
Doe je mantel uit en help me.
Neem die stoelen en volg mij.
Zet maar aan de andere kant.
En dit hier.
Ziezo.
Je verliest geen tijd, hè?
Luister, meneer. Ik moet gaan, hoor.
Meneer, ik moet gaan.
Het bed is te groot.
Hoe heet je?
Ik heb geen naam.
Wil je de mijne weten? - Nee, ik wil 'm niet weten.
Je hebt geen naam, en ik evenmin. Ik wil geen namen.
Je bent geschift.
Misschien, maar ik wil niets weten over jou.
Niet je adres, noch je verleden. Helemaal niets. Begrepen?
Je maakt me bang.
Wij gaan elkaar hier treffen zonder ons zorgen te maken over de buitenwereld.
Waarom?
Omdat...
namen hier niet belangrijk zijn.
Snap je?
We vergeten alles wat we weten.
Wie we kennen, wat we doen, waar we wonen...
We vergeten alles. Alles.
Dat lukt me nooit.
Jou wel?
Ik weet het niet.
Ben je bang?
Kom.
Ik dacht wel datje er zou zijn. - Ik verwachtte u pas later.
Ik heb de eerste trein genomen.
Paul, dit is afschuwelijk.
Papa ligt in bed met astma.
Hij mocht niet meekomen van de dokter.
Het is beter zo.
Ik ben sterker dan hij.
Wat... Wat zoekt u?
Een verklaring. Een brief... iets.
U zult niets vinden. Helemaal niets.
Het kan niet dat m'n Rosa...
Niets voor haar moeder. Geen woord...
U zult niets vinden.
Zelfs niet voor jou. Haar man.
U hebt rust nodig.
Kamer 12 is vrij.
Met 'n scheermes nog wel.
Hoe laat was het?
Geen idee. 's Avonds.
En daarna?
Daarna... Ik heb 't u al gezegd aan de telefoon. Ik heb haar gevonden...
Ik heb de ambulance gebeld.
Na je telefoontje zijn papa en ik de hele nacht opgebleven.
We hebben over jou en Rosa gepraat.
Papa praatte heel stilletjes.
Alsof het bij ons was gebeurd.
Waar is het gebeurd? - In een van de kamers.
Heeft ze geleden?
Vraag dat aan de dokters die de sectie verrichten.
Ik heb thuis rouwkaarten.
Ik heel wat sterfgevallen meegemaakt.
Ik denk aan alles.
Ik heb 'n mooie kamer vol bloemen voor haar klaargemaakt.
De rouwprentjes, de kleren, de ouders, de bloemen.
Het zit allemaal in uw koffer.
U hebt niets vergeten.
Ik wil geen priesters over de vloer. - Maar...
Maar Paul... - Is dat duidelijk?
Ik wil 'n katholieke begrafenis.
Rosa was ongelovig.
Niemand in dit huis gelooft in uw klote-God.
Niet schreeuwen, Paul. Zeg dat niet.
Zelfmoord is taboe.
De kerk wil geen zelfmoorden, of wel?
Ze zullen haar vergiffenis schenken.
Vergiffenis, een mooie kerkdienst. Meer vraag ik niet, Paul.
Begrijp je? Voor m'n kleine Rosa.
Waarom heeft ze 't gedaan?
Waarom?
Waarom heeft ze 't gedaan?
Waarom?
U weet het niet, hè?
U weet het echt niet.
Laten we gewoon naar elkaar kijken.
Het is mooi als je niets weet.
Misschien kunnen we klaarkomen zonder elkaar aan te raken.
Zonder elkaar aan te raken?
Ben je je aan 't concentreren?
Kom je klaar?
Nee. Het is moeilijk. - Ik ook nog niet.
Je moetje concentreren.
Ik moet een naam voor jou verzinnen.
Een naam? Jezus Christus.
Ik krijg al m'n hele leven niets dan namen.
Ik wil geen naam. Brom of kreun dan liever wat.
Wil je m'n naam horen?
Viriele naam. Luister naar de mijne.
Ik heb je achternaam niet verstaan.
Je had me dit niet moeten aandoen.
Het is geen pruik maar m'n echte haar.
Je vindt het niet mooi, hè? Zeg 't maar.
Jawel hoor.
Luister... Weetje... Hoe moet ik 't zeggen?
Je bent anders, en toch weer niet.
Ik zie het al voor me.
De camera hangt boven ons en daalt heel langzaam terwijl hij je volgt.
Terwijl je wandelt, zoomen we in op je.
Er is muziek.
We zoomen in. Een close-up.
Ik begin, want ik heb haast.
Maar... Kunnen we er eerst niet over praten?
Vanavond improviseren we.
Volg me maar.
Het was m'n jeugdvriend.
Hij kon me urenlang aanstaren. Ik denk dat ie me begreep.
Honden zijn veel liever dan mensen.
Dit is Olympia, m'n kinderjuffrouw.
Mustafa kon de rijken van de armen onderscheiden.
Hij gromde nooit naar iemand die goed gekleed was.
Maar je had 'm moeten zien als er 'n bedelaar aanbelde.
De kolonel had 'm geleerd Arabieren te ruiken.
Olympia, doe de deur open. - Eerst 'n kusje.
Ga opendoen.
Olympia is de deugd zelve.
Trouw, vol bewondering en racistisch.
Na de dood van vader gingen we weer in 't landhuis wonen.
M'n kindertijd bestond uit geuren.
De geur van schimmel op de muren, in de kamers.
M'n vriendjes kwamen in m'n jungle ravotten.
Van 's morgens tot 's avonds.
Ouder worden is klote.
Dit ben ik.
En dit is Mademoiselle Sauvage‚ onze lerares.
Heel streng en heel vroom.
Een goed mens. Ze verwende je.
Christine, m'n boezemvriendin.
Ze is getrouwd en heeft twee kinderen.
Het is net 'n dorp. Iedereen kent je.
Ik zou nooit in Parijs kunnen wonen.
Hier is 't veilig.
Wat vreemd om terug te kijken.
Cut.
Waarom vind je 't vreemd? Het is toch geweldig. Je kindertijd. Net wat ik wil.
Wat moeten jullie hier? Wegwezen.
Jullie zijn erger dan zombies.
Eruit. Vooruit.
De deur. Ja.
Ik doe de deur open. Alle deuren.
Wat doe je nou? - Enscenering.
Ziezo. Hebbes.
Achteruitgaan.
En wat hebt u hier verloren? Wegwezen.
Hebbes. Achteruitgaan.
Snap je? Je gaat terug in 't verleden zoals je 'n auto in z'n achteruit zet.
Sluit je ogen. Ga terug in 't verleden. Sluit je ogen.
Ga vooruit. Vooruitgaan door achteruit te gaan.
Ja... Je gaat terug naar je kindertijd.
Papa?
Je zweeft in de lucht. Je bent weer klein.
In groot tenue.
Niet bang zijn. Neem de hindernissen.
Papa in Algerije. - Ja.
Je bent vijftien...
veertien...
dertien...
twaalf...
elf...
Tien. Negen.
M'n lievelingsweggetje toen ik acht was.
Mijn schrift.
Mijn Frans opstel over het platteland.
Het gaat als volgt: 'Het platteland is een koeienland.'
'De koe draagt een Ieren pak. Ze heeft vier kanten:'
'Voor, achter, boven en onder.'
Goed, hè? - Een waarheid als 'n koe.
Mijn cultuurbronnen: de grote Larousse. Ik schreef er alles uit over.
'Menstruatie. Vrouwelijk substantief.'
'Bloeding van het baarmoederslijmvlies.'
'Penis. Mannelijk substantief.'
'Mannelijk voortplantingsorgaan tussen vijf en 40 centimeter lang.'
De kleine Robert.
Kijk.
Wie is dat?
Mijn eerste liefde.
Wie?
M'n neefje Paul. M'n eerste liefde.
Maar z'n ogen zijn dicht. - Pardon?
Z'n ogen zijn dicht.
Hij speelde fantastisch piano.
Zo herinner ik me hem. Aan de piano.
Z'n vingers op het klavier. Hij kon urenlang spelen.
Achter in de tuin staan twee grote bomen. Een plataan en 'n kastanjeboom.
Na de zondagsmis gingen we allebei onder onze boom zitten.
Het was heerlijk. We keken elkaar in de ogen.
Mooie bomen, hè?
Het was mijn jungle.
Wat doen jullie? - We zijn aan 't schijten.
Nee, we kakken. -Schaam je, in mijn jungle.
Opgepast. Wegwezen.
Smerige immigranten. Ga thuis schijten.
Blijven filmen.
Vooral blijven filmen.
Heb je 't gefilmd? - Helemaal.
Olympia heeft je 'n prachtvoorbeeld gegeven van racisme in de voorsteden.
Het is 'n echte jungle hier.
Vertel 's wat over je vader.
Zijn we nog niet klaar? - Vijf minuten.
Ik heb haast. Ik heb 'n werkafspraak.
En de kolonel dan?
De kolonel had groene ogen en glanzende laarzen.
Ik verafgoodde hem.
Wat was hij mooi in uniform.
Wat een gelul.
Wat? Ik verbied je...
Uniformen zijn gelul. De buitenwereld is gelul.
Je verhalen en je verleden kunnen me geen barst schelen.
Hij is overleden in Algerije, in 1958.
Of 1968 of 1928 of 1998...
In 1958. En het is niet grappig.
Waarom praatje over dingen die hier niet van belang zijn?
Wat maakt het nou uit?
Wat moet ik dan zeggen of doen?
Kom op m'n schuitje varen, Lollypop.
Waarom ga je niet terug naar Amerika?
Weet ik veel.
Slechte herinneringen.
Hoezo?
M'n vader was 'n zatlap.
Een ruige kerel, hoerenloper, vechtersbaas, heel viriel.
Heel ruig.
M'n moeder was heel...
poëtisch.
Ze was ook aan de drank.
Ik herinner me toen ik jong was...
dat ze werd aangehouden in haar blootje. We woonden in een klein dorp.
We woonden op een boerderij.
Ik kom thuis van school...
en ze is er niet. Ze zit in de bak of zo.
Ik moest altijd een koe melken.
'S Morgens en 's avonds. Ik vond het wel leuk, maar...
Ik weet nog...
op 'n keer had ik me uitgedost...
om met een meisje naar 'n basketbalwedstrijd te gaan.
Ik wou net de deur uit gaan en m'n vader zei: 'Je moet de koe nog melken.'
Ik vroeg of hij het kon doen.
Hij zei: 'Nee, verdomme.'
Ik ging vlug de koe melken en had geen tĳd om andere schoenen aan te trekken.
Ik had koeienstront aan m'n schoenen en onderweg stonk het in de wagen.
Ik weet het niet.
Ik heb weinig goeie herinneringen.
Geen een?
Jawel, een paar.
Een boer. Een heel aardige vent.
Hij was oud, arm en een harde werker.
Ik werkte in 'n greppel. Ik legde landbouwgrond voor 'm droog.
Hij droeg een overall en rookte een stenen pijp.
De helft van de tĳd zat er geen tabak in.
Ik haatte mijn werk.
Heet, smerig en...
uitputtend.
Ik keek de hele dag naar 't speeksel...
dat van z'n pijpensteel afdroop en bleef bengelen aan de kop van z'n pijp.
Ik wedde met mezelf wanneer 't eraf zou vallen.
Ik verloor altijd.
Ik zag 'ter nooit af vallen.
Als ik even niet keek, viel 't en hing er al nieuw speeksel.
We hadden een prachtige...
Mijn moeder leerde me van de natuur te houden.
Meer kon ze me niet Ieren, denk ik.
Voor ons huis was er een groot veld, een weide.
Met mosterdplanten in de zomer. En we hadden 'n grote zwarte hond, Dutchy.
Ze jaagde altijd op konijnen in dat veld.
Maar ze kon ze niet zien.
Dus moest ze omhoog springen en vlug kijken waar de konijnen waren.
En het was...
heel mooi. Ze heeft nooit 'n konijn gevangen.
Je stonk erin.
O ja?
Je verleden kan me geen barst schelen, schatje.
Dacht je dat het waar was?
Misschien.
Ik ben Roodkapje en jij bent de wolf.
Wat heb jij toch sterke armen.
Zo kan ik beter een scheet uitje knijpen.
Wat heb jij lange nagels.
Zo kan ik beter je kont krabben.
Wat ben je harig.
Zo kunnen je schaamluizen zich beter verbergen.
Wat heb jij 'n lange tong.
Zo kan ik 'm beter in je reet steken, liefje.
Wat doe je hiermee?
Dat is jouw geluk en mijn... ge-lul.
Gelul?
Pik.
Tamp. Roede.
Vreemd.
Net of je grote mensen speelt als je klein bent. Ik voel me hier als 'n kind.
Had jij leuke kinderjaren?
Ja, prachtig.
Prachtig om 'n Klikspaan te zijn?
Of gezagsgetrouw of een goedkope slet?
Zo was ik niet. - O nee?
Ik schreef gedichten.
Ik tekende kastelen. Grote kastelen met torentjes.
Veel torentjes.
Dacht je aan seks? - Nee. Geen seks.
Nee. Geen seks. - Torentjes.
Je was vast verliefd op je leraar.
Ik had 'n lerares. - Een lesbo dus.
Hoe weet je dat? - Dat zijn ze allemaal.
Ga verder.
Mijn eerste liefde was m'n neef Paul.
Je geeft me nog aambeien als je namen blijft noemen.
Geen namen. De waarheid mag, maar geen namen.
Daar kan ik niet tegen.
Het spijt me.
Vertel me de waarheid.
Wat nog meer? - Ik was dertien.
Hij was donker en graatmager.
Kanjer van 'n neus. Het was echte liefde.
Ik werd verliefd op hem toen ik hem piano hoorde spelen.
Nee, toen hij z'n hand in je slipje stak.
Het was 'n wonderkind. Hij gebruikte beide handen.
Dat zal best.
Hij kreeg er vast een dikke van. - Het was snikheet.
Goed excuus. En verder?
'S Middags deed iedereen een dutje.
Pakte je z'n pik beet. - Je bent gek.
Hij raakte je aan? - Dat liet ik niet toe.
Je liegt datje scheel ziet.
Heeft ie je dan niet aangeraakt?
Kijk me aan en zeg: 'Hij heeft me nooit aangeraakt.'
Jawel, maar de manier waarop ie 't deed...
De manier waarop ie het deed. Oké, hoe dan?
Achter in de tuin stonden twee bomen. Een plataan en een kastanjeboom.
Ik zat onder de plataan, hij onder de kastanjeboom.
En ineens begonnen we allebei te masturberen.
Wie 't eerst klaarkwam, won.
Waarom luister je niet?
Hoe oud was je toen je voor 't eerst klaarkwam?
De eerste keer?
Ik was op weg naar school en ik was heel laat.
Ik begon te rennen.
De straat was een helling.
En ik kreeg hier 'n heel sterk gevoel.
Ik rende zo hard dat ik klaarkwam.
Hoe harder ik rende, hoe heviger ik klaarkwam.
Twee dagen later probeerde ik 't weer.
Maar het lukte niet.
Waarom luister je niet?
Waarom heb ik de indruk dat ik tegen de muur zit te praten?
Je eenzaamheid werkt storend. Ze is niet toegeeflijk of genereus.
Je bent 'n egoïst.
Ik heb jou niet nodig, hoor.
Die muziek houdt me wakker.
Lang geleden kwam ik in dit hotel de nacht doorbrengen.
Ik ben hier nu al vijf jaar.
Toen papa en ik dit hotel beheerden, kwamen de mensen nog om te slapen.
Nu doen ze van alles.
Ze duiken onder, nemen drugs, spelen muziek.
Weg met je hand.
Je bent niet alleen, Paul. Ik ben er voor jou.
Je bent gek.
Alles wordt me duidelijk. - Wilt u dat ik ze laat ophouden?
Dit doet het 'm wel.
Wat doe je nou?
Wat, moeder? Heb ik u laten schrikken? Niet bang zijn.
Daar is geen reden toe.
Ze zijn heel vlug bang. Wilt u weten waar ze bang voor zijn?
Ze zijn bang voor 't donker.
Ik stel u voor aan m'n vrienden.
Doe het licht aan. - Tijd om enkele gasten te ontmoeten.
Hé, jongens. Zeg 's gedag tegen m'n moeder.
Moeder, dit is meneer Junkie.
En meneer Saxofoon hier is onze dealer.
Hij geeft ons hard spul.
En daar heb je Miss Pijpster van 1933.
Nog best te pruimen als ze haar vals gebit uitneemt.
Het licht. - Wilt u geen gedag zeggen?
Dit is m'n mama.
O, bang in 't donker, mama? Ze is bang in 't donker.
Arm ding. Oké, liefje.
Ik zorg wel voor u. Niet bang zijn, ik geef u wat licht.
Maakt u zich geen zorgen.
- Goedenavond, mevrouw. - Goedenavond.
Goedenavond, Marcel.
Goedenacht, Paul.
Wie is dat?
Vindt u 'm leuk?
Rosa's minnaar.
Wat doe ik hier toch met jou?
Liefde?
Wel...
We zijn ons gewoon kapot aan 't neuken.
Je vindt me 'n smurrie, hè?
Een wat? Een smurrie?
Een slurrie. - O, een sloerie.
Ja, een sloerie.
Nee, je bent 'n lief meisje dat er 't beste van probeert te maken.
Ik ben liever een sloerie.
Wat zocht je in de zakken van m'n jas?
Ik wou weten wie je bent.
Als je heel goed kijkt, kun je me vinden achter m'n rits.
We weten dat hij z'n kleren in een grote winkel koopt.
Dat is niet veel informatie, maar 't is een begin.
Dat is 't begin niet, maar 't einde.
Oké, laat maar.
Hoe oud ben je?
Ik word 93 dit weekend.
Je ziet er jonger uit.
Dankje.
Ben je naar de universiteit geweest?
De universiteit van Congo. Ik heb er 't neukgedrag van de walvis gestudeerd.
Kappers gaan toch niet naar de universiteit?
Bedoel je nou dat ik er uit zie als een kapper?
Nee, maar dat is 't messcheer van een kapper.
Een scheermes.
Ja, 'n scheermes.
Of dat van een gek.
Wil je me in stukken snijden?
Nee, ik kan evengoed m'n naam op je voorhoofd schrijven.
Zoals bij slaven?
Die brandmerk je op hun kont. Ik wil je vrij.
Vrij?. Ik ben niet vrij.
Weet je waarom je niets over me weten wilt?
Omdat je 'n vrouwenhater bent. - O ja?
Wat hebben we je misdaan?
Of ze denken dat ze mij kennen.
Of ze denken dat ik hen niet ken. En dat vind ik oervervelend.
Ik ben niet bang om te zeggen wie ik ben. Ik ben twintig...
Nee. Jezus Christus. State Zitta. Halt's Maul, Schweinehund.
Hou je KOP-
Begrepen?
Het is moeilijk, maar je moet eraan wennen.
Die wasbakken zijn heel mooi.
Heel zeldzaam.
Ik denk dat mensen samenblijven om de wasbakken.
Denk je niet?
Wat nou? Wat mankeert jou?
Boos?
Ik denk dat ik gelukkig ben bij je.
Meer.
Nog 'n keer.
Nog 's.
Wacht, ik ben klaar.
Gaan we samen?
Gore klootzak. Zelfs geen 'tot kijk'.
Wat doe je hier?
Ik kom, ik vlieg, ik zweef.
Ik wil je spreken.
Waarom heb je daarnet niets aan de telefoon gezegd? Wat is er?
Zoek maar iemand anders. - Waarvoor?
Je film. - Hoezo?
Omdat... je me gebruikt.
Omdat je me dingen laat doen die ik nooit heb gedaan.
Omdat ik het tijdverspilling vind.
Ik moet alles doen. Je altijd je zin geven.
Ik hou 't voor gezien. Begrepen?
Afgelopen.
Ik wil niet meer misbruikt worden.
Binnen.
U wou me spreken. Welnu, laat horen.
Ik ben niet gekomen om samen met u 'n potje te huilen.
Vindt u het storend als ik verder werk?
M'n werk is een grote troost.
Identiek.
Rosa wou ze identiek.
Onze kamerjassen, hè?
U kunt me niets nieuws vertellen.
Zelfde kleur, zelfde motief.
U bent heel precies.
Ik heb me altijd afgevraagd waarom u krantenknipsels spaart.
Is het werk of een hobby?
Hobby?
Ik hou niet van dat woord.
Ik doe het wat bij te verdienen. - Ach zo. Klinkt ernstig.
Een beroep waarbij u veel moet lezen, hè? Heel leerzaam.
Wees nou 's eerlijk.
U wist het niet van de kamerjas.
Kom nou, Marcello.
Als u 's wist wat we gemeen hebben.
Marcello, ik weet alles.
Rosa praatte vaak over u.
Dat komt niet veel voor in huwelijken.
Vreemd, hè?
Ik heb dorst.
Een scheutje bourbon?
Wacht.
Bourbon.
Nog een cadeautje van Rosa?
Ik ben niet zo gek op bourbon. Maar Rosa wou dat ik altijd 'n fles had staan.
Ik was me net aan 't afvragen...
of we met die details...
die onbelangrijke dingen...
samen een verklaring kunnen vinden.
Samen?
Rosa en ik hebben bijna 'n jaar... Geen passie, maar wel regelmatig.
Ik kende haar heel goed voor...
Een maîtresse?
Zo is er een tijdje geleden iets gebeurd waar ik nog geen verklaring voor heb.
Ziet u dat op de muur?
Ze ging op 't bed staan en begon 't behang van de muur te trekken.
Ik hield haar tegen. Ze verpestte haar nagels.
Ze ging tekeer als een woesteling.
Ik had 'r nog nooit zo gezien.
Onze muren zijn wit geverfd.
Rosa wou dat onze kamer er anders uitzag dan de andere kamers.
Zo kon ze zich in een gewoon huis wanen.
Maar zelfs hier wou ze iets anders.
Dat verklaart de muur volgens mij.
Een koortsblaasje, denk ik. verdomme.
U mag van geluk spreken.
Ik denk dat u 'n mooie man was. Twintig jaar geleden?
Niet zo mooi als u.
Uw haar ziet er verzorgd uit.
Haar moet je vaak laten knippen. En vaak wassen.
Ik was 't bijna elke dag.
Of masseren. Masseert u het?
Ja, masseren.
U bent in goede conditie.
Wat doet u voor uw buikje?
Want dat is 'n probleem voor mij.
Ik heb 'n geheim.
Vertel op.
Gaat u weg?
U hebt uw koffers gepakt.
Ach... Amerika.
Waarom bedroog ze u? - U denkt niet dat het zelfmoord was, hè?
Ik heb het er ook moeilijk mee.
Dit is m'n geheim.
Elke morgen dertig keer.
Heus, Marcello...
Ik vraag me af wat ze in u zag.
Ben je er?
Is er iemand?
Hoi, spook.
Gaat 't wel?
Boter, in de keuken. - Dus je bent er?
Waarom zei je niets? - Ga de boter halen.
Ik heb haast. De taxi wacht.
Breng me de boter.
Ik word er gek van.
Je vindt het zo vanzelfsprekend dat ik zal blijven komen.
Wat denk je wel?
Een Amerikaan op de grond in 'n lege flat...
terwijl hij kaas eet en water drinkt. Is dat zo speciaal?
Hieronder. Kun je 't horen?
Een holte. Kun je 't horen?
Het klinkt hol. - Een geheime bergplaats.
Niet openen. - Waarom niet?
Weet ik niet. Maar niet openen.
En dit hier. Mag ik dit openen?
Wacht 's...
Misschien zitten er juwelen in.
Of goud.
Ben je bang? - Nee.
O nee?
Je bent altijd bang.
Misschien zitten er wel familiegeheimen in verborgen.
Familiegeheimen?
Ik zal je vertellen over familiegeheimen.
Wat doe je?
Ik ga je vertellen over familie.
De heilige instelling die van barbaren de kuisheid zelve moet maken.
Zeg het me na.
Herhaal het. Kom op...
Heilige familie.
Kom op. Zeg het.
Vooruit. Heilige familie, kerk van goede burgers.
Kerk...
Goede burgers.
Zeg het. Zeg het.
De kinderen worden gemarteld tot ze Ieren liegen.
De kinderen...
worden gemarteld...
Waar onderdrukking de wil breekt.
Waar vrijheid...
wordt vermoord...
Waar vrijheid wordt vermoord door zelfzucht.
Familie.
Jij...
klote...
Jij klote...
familie.
Jij klotefamilie.
O God. Jezus.
Jij daar.
Ja:
Ik heb 'n verrassing.
Wat? - Ik heb 'n verrassing.
Goed zo.
Ik hou van verrassingen.
Wat is 't?
Een platenspeler, maar ik krijg 'm niet aan de gang.
Vond je dat leuk?
Weetje waarom ik de anderen weggestuurd heb?
Harder praten. - Je bent kwaad of wilt alleen zijn.
En waarom wil ik alleen zijn met jou?
Je moet me iets belangrijks zeggen. -Ja, het is heel belangrijk.
Goed of slecht nieuws?
Het is 'n geheim.
Dan is 't goed nieuws. Wat voor 'n geheim?
Een geheim...
Harder.
Tussen man en vrouw.
Is 't smerig of gaat het om liefde? - Liefde, maar er is meer.
Een geheim over liefde dat niet over liefde gaat. Wat?
Ik wou je zeggen dat we over 'n week trouwen.
Wat?
Trouw met me. - Wat?
Trouw met me. - Trouwen? Jij en ik?
Ja, we gaan trouwen.
Doen we 't, ja of nee?
Weet ik niet. -Ja,dus.
Ja of nee?
Ik stuur alles naar 't platteland.
Wat denk je, Jeanne?
Olympia zal tevreden zijn.
Ik heb haar gisteren gezien, met Tom.
Ze is 'n familiemuseum aan 't opzetten.
De laarzen niet, natuurlijk.
Die hou ik zelf.
Ik krijg er rillingen van.
Al die legerspullen die nooit oud worden.
Toen ik klein was, vond ik 'm heel zwaar. Papa heeft me Ieren schieten.
Die hou ik hier.
In een mooi huis als dit kan 'n wapen altijd van pas komen.
Maar je kunt niet schieten.
Ik wil 't in huis hebben als afschrikmiddel.
Je hebt echt alles gehouden, hè?
Wie is dat? Zijn ordonnans?
Een pracht van een Berber.
Een sterk ras. Ze was 'n tijdje m'n huishoudster. Hopeloos, natuurlijk.
Goed dat ik alles naar 't platteland heb gestuurd.
AI die spullen die zich opstapelen.
Maak je geen zorgen. Binnenkort heb je plaats zat.
Wat bedoel je daar nou mee? - Niets.
Mevrouw de kolonel, ik deel u mede...
Wat?
Op deze heuglijke dag...
Wat? Wat dan?
Dat ik volgende week ga trouwen.
Wat zeg je?
Met Tom. Volgende week.
Wat?
Tom. Over één week. - Wat gebeurt er dan?
Vijf... twee...
Kom op, laatje zien. Draaien.
Ja, geduld.
Eerst m'n arm.
Nu, hoe zie je het huwelijk?
Het huwelijk? - Ja.
Ik zie het overal, de hele tijd.
Hoezo overal?
Op muren en voorgevels.
Op reclameborden.
Wat verkopen ze dan?
Auto's, vlees in conserven, sigaretten...
Nee, reclame gaat over jonge stellen.
Voor het huwelijk, zonder kinderen.
Dan hetzelfde stel na het huwelijk met kinderen.
Het huwelijk dus.
Het ideale en geslaagde huwelijk heeft niets meer met de kerk te maken.
Een overbelaste man en 'n mopperende vrouw.
Het reclamehuwelijk daarentegen is zorgeloos.
Zorgeloos. Op de reclameborden.
Tuurlijk, en waarom zou je 't reclamehuwelijk niet serieus nemen?
Het pophuwelijk.
Pop?
Dat is een goede slogan.
De popjeugd, het pophuwelijk.
Maar als het pophuwelijk mislukt?
Dan repareer je 't zoals een auto.
Het getrouwde stel zijn twee werklui in overall die de motor repareren.
En als er overspel wordt gepleegd? Wat dan?
Dan heb je drie of vier werklui.
En liefde?
Is er popliefde?
Nee, geen popliefde.
Wat dan wel?
De werklui treffen elkaar stiekem in een appartement.
Ze trekken hun overall uit, worden weer man en vrouw, en bedrijven de liefde.
Je ziet er fantastisch uit.
De trouwjurk maakt de vrouw.
Je bent beter dan Rita Hayworth, beter dan Joan Crawford.
Beter dan Kim Novak. Beter dan Lauren Bacall.
Beter dan Ava Gardner toen ze smoor was op Mickey Rooney.
Wat doen jullie nou? Stop.
Waarom filmen jullie niet als het regent? Zijn jullie gek?
De acteurs gingen door.
Jeanne. Waar is Jeanne?
Geen idee. Weg. - Waarnaartoe in die regen?
Het spijt me.
Vergeef me.
Ik wou bij je weg, maar ik kon het niet.
Ik kan het niet.
Ik kan niet bij je weg. Snap je?
Wil je me nog?
Ziezo.
Er was 's een man met een oude zeug...
Je bent doornat.
Een rat.
Het is maar 'n rat.
Er zijn meer ratten dan mensen in Parijs.
Ik wil gaan.
Wil je niet proeven? Je kunt niet rennen en eten tegelijk.
Dit is het einde.
Nee, dit is het einde, maar ik wou met de kop beginnen. Heel lekker.
Je wilt dus niet proeven?
Oké.
Wat? Hou je niet van rattenvlees? - Ik wil gaan.
Ik kan niet meer vrijen in dit bed. Het is walgelijk. Ik word er misselijk van.
Dan pak ik je voortaan op de radiator of op de schoorsteenmantel.
Ik haal wat mayonaise. Een echte delicatesse.
Ik bewaar het kontje voor jou.
Rattenkont met mayonaise.
Ik wil hier weg.
Ik ga weg-
Het is mij te veel.
O ja, ik ben weg.
En ik kom niet terug.
Nooit meer.
Quo vadis, baby?
Ik moetje nog iets zeggen.
Ik ben verliefd.
Wat leuk.
Je moet uit die natte lompen stappen.
En ik ga het met 'm doen.
Eerst moetje een heet bad nemen.
Anders krijg je 'n longontsteking.
En weet je wat dat betekent?
Je krijgt longontsteking en dan ga je dood.
En weet je wat dat betekent?
Dat ik die dooie rat moet neuken.
Geef me de zeep. - Ik ben verliefd.
Verliefd? Wat mooi.
Ik ben verliefd. Ik ben verliefd? Snap je?
Ik ben verliefd. Ik ben verliefd.
Je bent oud.
En je wordt dik. - O, dat is niet aardig.
Je verliest je haar. En watje nog hebt, is grijs.
Over tien jaar kun je voetballen met je tieten.
En weet je waar ik zal zitten?
In een rolstoel.
Misschien.
Maar ik zal grijnzend en giechelend de eeuwigheid tegemoet rijden.
Wat poëtisch. Was wel m'n voeten voor je gaat.
Oké.
Noblesse oblige.
Weetje, hij en ik zullen de liefde bedrijven.
O ja?
Dat is geweldig. - Is hij goed in neuken?
Fantastisch.
Je bent 'n trut.
De beste beurt die je ooit zult krijgen, is hier in dit appartement.
Sta op.
Hij is mysterieus.
Geef me de zeep.
Luister, domoor.
Jouw enige mysteries bevinden zich hier.
Hij is als iedereen, maar toch is hij anders.
Hij is als iedereen, bedoel je.
Ja, maar hij maakt me bang.
Hoezo? Is hij je pooier?
Zo ziet hij er wel uit.
Weet je waarom ik verliefd op 'm ben? - Vertel.
Omdat hij weet hoe hij me verliefd moet maken.
En wil je dat die man op wie je verliefd bent, je beschermt en voor je zorgt?
Wil je dat die sprookjesprins een burcht voor je bouwt waar je je kunt verbergen?
Zodat je nooit meer bang of eenzaam hoeft te zijn?
Wil je dat?
Zo iemand vind je nooit.
Ik heb 'm al gevonden.
Dan wil hij zo dat jij voor hem 'n burcht bouwt.
Met je tieten, je kut, je haar, je glimlach en je geur.
Een plaats waar hij zich op z'n gemak en veilig voelt.
Waar hij z'n eigen pik kan vereren.
Maar ik heb 'm gevonden.
Nee, je bent alleen.
Helemaal alleen.
En je zult dat gevoel niet van je afschudden...
tot je de dood in de ogen kijkt.
Zo wou ik het niet zeggen. Het klonk als romantisch gelul.
Tot je met je kop in de reet van de dood zit.
Je hele kop in z'n reet.
Tot je in een baarmoeder van vrees zit.
Dan misschien...
Misschien dan zul je 'm vinden.
Maar ik heb 'm al gevonden.
Jij. Jij bent die man.
Breng me de knipper.
Wat? - Breng me de nagelknipper.
Nee. Knip de nagels van je rechterhand.
Die twee.
Klaar.
Steekje vingers in m'n kont.
Wat?
Je vingers in m'n kont. Ben je doof?
Vooruit.
Ik ga een varken kopen.
En ik ga dat varken jou laten neuken.
En ik wil dat het varken kotst in je gezicht.
En ik wil datje de kots opeet.
Zul je dat voor me doen? - Ja.
Ik wil dat het varken crepeert terwijl je 't berijdt.
Ik wil datje de geur van z'n laatste scheten opsnuift.
Wil je dat allemaal doen? -Ja, en meer.
En harder. Harder dan eerst.
Je ziet er belachelijk uit met die make-up.
Hoeren zien er beter uit.
Het zal je moeder maar wezen.
Een nep-Ophelia verdronken in het bad.
Je moest jezelf 's zien. Je zou het besterven.
Het meesterwerk van je moeder.
Jezus, al die klotebloemen. Ik krijg geen adem.
Weetje, op de kast, in de doos...
Ik heb al je spulletjes gevonden.
Balpennen, sleutelhangers, vreemd geld, condooms, noem maar op.
Zelfs de boord van 'n geestelijke.
Ik had geen idee datje al die achtergelaten prulletjes verzamelde.
Zelfs als de echtgenoot tweehonderd klotejaren blijft leven...
zal hij er nooit achter komen wat z'n vrouw drijft.
Ik zal misschien ooit het universum begrijpen...
maar...
de waarheid over jou ontdek ik nooit.
Wie was jij in godsnaam?
Weetje nog, die dag toen ik hier aankwam?
Ik wist dat ik je niet zou neuken totdat ik zei...
Wat was het ook weer?
'De rekening, alstublieft. Ik vertrek.'
Weet je nog?
Gisteravond...
deed ik de lichten uit.
Het hele hotel werd hysterisch.
AI je gasten, want zo noemde je ze...
Daar zit ik ook tussen, hè?
Ik was ook 'n gast, niet?
Vijf jaar lang was ik meer 'n gast in dit Luizig klotehotel dan 'n echtgenoot.
Ik had voorrechten.
En dan, om je beter te begrijpen, erf ik Marcel van je.
Een kopie van mij met een kamer die 'n kopie was van de onze.
Weet je wat?
Ik had het lef niet om het 'm te vragen.
Ik durfde 'm niet te vragen of we dezelfde standjes gebruikten.
Ons huwelijk was gewoon een schuilplaats voor jou.
En je bent eruit gekropen met 'n goedkoop scheermes. En 'n volle badkuip.
Goedkoop, verdorven, overspelig kutwijf. Ik hoop datje wegrot in de hel.
Je bent erger dan het smerigste zwijn in de hele wereld. Weetje waarom?
Omdat je tegen me gelogen hebt.
Je hebt me belogen en ik vertrouwde je. Je hebt gelogen en je deed het expres.
Kom op, ontken het.
Heb je dan helemaal niets te zeggen?
Verzin dan iets.
Kom op, zeg iets. Lach dan, gore teef.
Toe nou, zeg 's iets liefs. Lach naar me en zeg dat het 'n misverstand was.
Toe dan, vuile hoer.
Smerige hoer, vuile leugenaar.
Het spijt me.
Ik vind er niets aan, al die bladeren in je gezicht.
Je hebt nooit make-up gedragen. AI die rotzooi.
Wacht, ik veeg dit van je mond.
Die lippenstift.
Het spijt me.
Ik weet niet waarom je 't gedaan hebt.
Ik zou 't ook doen als ik wist hoe.
Ik weet niet hoe.
Ik moet een manier zien te vinden.
Is er iemand?
Wat?
Ik kan je horen.
Oké, ik... Ik kom eraan.
Ik moet gaan.
Ik moet gaan, lieveling. Ik word geroepen.
Is er iemand?
Ik kom eraan.
Daar komt ie. Haast u. Word wakker. Doe open.
Het is vier uur 's morgens. - Ik moet even in kamer vier zijn.
Een halfuurtje? Ja, dat is genoeg.
Het hotel zit vol.
Dat liegt u. Als 't volgeboekt is, hangt u altijd 'n bordje aan de deur.
Ik ben het zat, hoor.
Ik wil de bazin spreken. Waar wacht u op? De bazin liet me er altijd in.
We kennen elkaar al heel lang, Rosa en ik.
Laat me erin.
Hou je koest of ik zeg het aan je bazin.
Kom erin. Ik heb 't geregeld.
Je hebt je zin. Hij is 'm gesmeerd.
Het spijt me ontzettend.
Haast je. Hij kan nog niet ver weg zijn.
Haal 'm over om terug te komen. Zeg 'm dat ie een lompe kinkel is.
Ik smeek u, zeg 'r niet dat u me gevonden hebt.
Ik wil haar niet meer.
Vroeger had ik genoeg aan m'n vrouw. Ze heeft 'n huidziekte. Overal schubben.
Wat zou u doen?
Kom. Kom mee.
Blijf van me af. Wat krijgen we nou?
Gek.
Blijf van me af.
Sta op, flikker. Donder op.
Flikker.
Denk na. Die vent van de vierde etage.
Hij woont er sinds enkele dagen.
Ik heb 'tal gezegd, ik ken niemand.
Ze komen, ze gaan.
Die vent van de vierde, die dame van de eerste. Wat wilt u nou dat ik zeg?
En waar zijn de meubels? Alles is weg.
Naar welk adres wordt zijn post gestuurd?
Ik heb geen adres.
Ik ken die mensen niet.
En z'n naam?
Niets.
Mevrouw...
Ik heb 'n flat gevonden voor ons.
Rue Jules Verne 1.
Ja, in Passy.
Kom je? Kom je meteen?
Zul je 't vinden?
Ik wacht op je. Kom je?
De deur is open.
Vind je 't mooi?
Veel licht.
Met een extra kamertje. Te klein voor 'n groot bed, maar ideaal voor 'n kleine.
Fidel is 'n leuke jongensnaam.
Fidel, zoals Castro.
Ja, maar ik wil ook 'n meisje. Rosa. Zoals Rosa Luxembourg.
Ongewoon, maar leuk.
Weetje, ik wou je elke dag filmen.
'S Morgens als je wakker wordt, 's avonds als je in slaap valt.
Je eerste glimlach van de dag.
En dat heb ik nooit gefilmd.
Hier.
Het is de laatste opnamedag. De film is af.
Ik hou niet van dingen die voorbij of af zijn.
We moeten vlug met iets anders beginnen. Nu meteen.
Het is enorm.
Waar ben je? - Hier.
Het is veel te groot. - Begin nou niet, hè?
Hoe heb je dit gevonden?
Puur toeval.
We veranderen alles. - Alles.
We veranderen toeval in het lot.
Vooruit. Stijg op. Vlieg. Door de wolken naar de hemel.
Je zweeft in de hemel.
Duiken.
Je cirkelt drie keer rond en daalt.
Jeanne, wat gebeurt er? Een Luchtzak. -Wat is er aan de hand?
Het is uit met die turbulentie.
Genoeg gespeeld, Jeannot. We zijn geen kinderen meer.
We zijn volwassen. - Dat is afschuwelijk.
Inderdaad.
Wat doen volwassenen? - Weet ik veel.
We moeten gebaren en woorden uitvinden.
Bijvoorbeeld, volwassenen...
Wat ik wel weet, is dat volwassenen kalm, ernstig...
logisch, vastberaden en nuchter zijn. En alle problemen het hoofd bieden.
O, ja. Ja.
Dus we kunnen hier niet wonen.
Dit appartement is niet voor ons, Jeanne.
Waar ga je heen? - Een appartement zoeken.
Wat voor appartement?
Waarin we kunnen leven.
Dat kan hier toch?
Ik haat 't. Het is vervallen en 't stinkt.
Kom je?
Nee, ik moet de ramen dichtdoen en de sleutels aan de conciërge geven.
Goed dan.
Dag.
Ik ben het.
Het is voorbij. -Ja, en dan begint het opnieuw.
Hoezo? Ik snap er niets meer van. - Er valt niets te snappen.
We hebben 't appartement verlaten en nu beginnen we opnieuw met liefde en zo.
En zo? - Ja‚ luister.
Ik ben 45, weduwnaar.
Ik heb 'n hotelletje. Het is 'n puinhoop, maar geen compleet luizenhol.
Ik leefde op goed geluk. Ik trouwde en m'n vrouw pleegde zelfmoord en...
Maar wat dan nog? Ik ben geen droomprins.
Ik liep in 1948 in Cuba een geslachtsziekte op.
Nu heb ik 'n prostaat zo groot als een aardappel.
AI ben ik dan onvruchtbaar, m'n pik wordt nog lekker hard.
Even kijken. Ik heb geen vaste verblijfplaats of vrienden.
En als ik jou niet had ontmoet...
zou ik tevreden zijn met 'n harde stoel en 'n aambei.
Om 'n vervelend verhaal nog vervelender te maken...
in m'n jonge jaren zou ik in 'n tent als deze...
een jonge griet als jij hebben opgepikt en haar 'n dom wicht hebben genoemd.
Sorry dat ik u stoor...
maar u bent zo mooi dat ik u een glas champagne wil aanbieden.
Is deze stoel bezet?
Mag ik?
Als u dat wilt.
Ober.
Weetje, de tango is 'n rite.
Begrijp je dat woord?
En je moet kijken naar de benen van de dansers.
Je wou je champagne niet drinken omdat ie warm was.
Daarna gaf ik je 'n whisky en die heb je ook laten staan.
Toe nou, doe papa 'n plezier.
Als je van me houdt, drink je 'm op.
Oké, ik hou van jou.
Bravo.
Vertel me over je vrouw.
Laten we 't over ons hebben.
Goed.
Ik vind het hier zo zielig.
Ja, maar ik ben hier.
Meneer de hotelbeheerder.
Dat is smerig van je.
Maar goed, domoor. Ik hou van je.
En ik wil met je samenwonen.
In je Luizig hotelletje?
Hoezo, m'n Luizig hotelletje?
Wat maakt het nou uit of ik 'n Luizig hotelletje of 'n kasteel bezit?
Ik hou van je. Wat maakt het uit?
De volgende tien stellen gaan door naar de volgende ronde.
Drie, zeven...
acht, negen...
elf, twaalf, dertien, veertien, vijftien...
en negentien.
Dames en heren, de laatste tango. Succes.
Schenk nog 's in.
O, ik dacht datje niet dronk.
Ik heb dorst en ik wil nog wat.
Oké, goed idee. Momentje.
Want je bent heel mooi. Wacht nou even.
Sorry.
Het spijt me. Ik wou niet morsen.
Een toost. Op ons leven in 't hotel.
Nee, niks daarvan. Kom op.
Nee. - Op ons leven op 't platteland.
Ben je 'n natuurvriend? Dat is nieuws.
Ik ben de natuur zelve.
Zie je me dan niet tussen de koeien, van kop tot teen in kippenstront?
Op het huis en de koeien.
Ik zal je koe zijn.
En ik zal je tweemaal per dag melken.
Wat vind je daarvan? - Ik haat het platteland.
Hoezo, je haat het? - Ik haat het.
Ik woon nog liever in je hotel.
Kom op, we gaan naar 't hotel.
Ja, dansen. Kom.
Wil je niet dansen?
Wat doet u nu? Dit is een danswedstrijd.
Bent u gek geworden?
Wat mankeert u? Eruit.
Mevrouw, het is de liefde. Altijd de liefde.
Ja ja, liefde. Ga elders de liefde bedrijven. Eruit, meneer. Vooruit.
Lieve hemel, dit is het einde van onze Liefdesaffaire.
Je kunt ze kussen.
Adieu. Vaarwel, mijn perzikbloesem.
O, mijn vlinder. Vaarwel.
Ik zou eeuwig kunnen dansen. Ai, m'n aambei.
Ga zitten, schone dame.
Ik wil naar je kijken en mij je voor altijd zo herinneren.
Ober, champagne.
Indien muziek het voedsel is der liefde, speel verder dan.
Wat mankeert jou?
Het is voorbij.
Wat mankeert je toch?
Het is voorbij.
Wat dan?
Ik wil je nooit meer zien. Nooit.
Dat is belachelijk.
Belachelijk.
Ik meen het.
Smerige verraadster. - Het is voorbij.
Wat voorbij is, kan toch opnieuw beginnen?
Ik ga trouwen.
Ik ga nu. Het is voorbij.
Jezus.
Dat is m'n lul waar je aan trekt, hoor.
Het is voorbij.
Wacht 's.
Dom wicht.
Wacht, verdomme.
Hé mokkel, kom hier.
Ik krijg je wel... mokkel.
Stop.
Wacht.
Het is voorbij. Ik kan niet meer. Het is voorbij.
Ga weg. Ga weg.
Ik kan niet winnen. Geef me 'n kans.
Ik bel de politie.
O, het wordt menens.
Ik loop je toch niet in de weg?
Na u, juffrouw.
Tot kijk dan. Je was toch niet van de knapste.
Kan me niet schelen als ik je nooit meer zie.
Het is voorbij. Voorbij.
De politie kan de pot op. - Politie.
Luister, ik wil met je praten.
Help. Help.
Hou op. Help.
Dit is belachelijk.
Dit is de slotscène, schatje.
We gaan ervoor.
Ziet er oud uit, maar vol herinneringen.
Hoe wil je je held?
Aan één of twee kanten gebakken?
Hij heeft Afrika, Azië en Indonesië doorkruist...
en nu heb ik jou gevonden.
Ik hou van je.
Ik wil weten hoe je heet.
Onze kinderen...
zullen 't zich herinneren.
Ik heb 'm nooit eerder gezien.
Hij volgde me op straat.
Die gek probeerde me te verkrachten.
Ik weet niet hoe hij heet.
Ik weet z'n naam niet. Ik ken 'm niet.
Hij wou me verkrachten.
Ik weet 't niet.
Ik ken 'm niet.
Ik heb 'm nooit eerder gezien.
Hij is gek.
Ik weet z'n naam niet.